Jak sporządzić PIT-40? Wypełnienie PIT-40 krok po kroku

Rozlicz PIT-40 w program e-pity Płatnika

Poz. 1 Identyfikator podatkowy płatnika. Podać zgodnie z numerem nadanym w momencie zgłoszenia do CEiDG lub KRS. W roku rozpoczęcia, zawieszenia, jak i rozwiązania działalności gospodarczej, przedsiębiorca obowiązany jest posługiwać się nadanym mu numerem NIP z tym że w razie zaprzestania prowadzenia działalności przed końcem stycznia roku (lutym) roku następującego po rozliczanym roku wymusza sporządzenie zamiast PIT-40 informacji PIT-11.

Poz. 2 – wypełnia organ skarbowy

Poz. 3 – wypełnia organ skarbowy

W poz. 4 wpisać należy rok, za który składana jest deklaracja. Wpisuje się wyłącznie jeden rok, nawet w przypadku złożenia deklaracji za część roku podatkowego (wypowiedzenie, rozwiązanie umowy, śmierć pracownika), należy wpisać cały rok kalendarzowy, wskazując faktyczne zarobki za część roku, zgodnie ze stanem, jaki miał miejsce.

W poz. 5 podać należy Urząd Skarbowy, przy którego pomocy naczelnik, do którego składa się obliczenie PIT-40, wykonuje swoje zadania. PIT-40 powinno się przesłać do urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika – osoby fizycznej. Deklarację kieruje się do urzędu, a nie do naczelnika urzędu. Wpisać należy zarówno nazwę urzędu według miejscowości, jak i uszczegółowienie tej nazwy, np. Urząd Skarbowy Poznań – Jeżyce. Podany powinien być również adres urzędu.

Poz. 6 - cel złożenia formularza – rozliczenie podatnika (kwadrat nr 1) lub korekta wcześniejszego obliczenia (kwadrat nr 2). Korekty dokonują podatnicy, którzy zmieniają dane na PIT-40. Po złożeniu PIT-40 podatnik nie wystawia podatnikowi PIT-11. Korekta może dotyczyć błędów w zakresie rachunków i wpisania kwot w poszczególne pozycje. Korekty nie dokonuje się w związku z błędnie pobranymi zaliczkami, ustalonymi w trakcie roku przychodami lub dokonanymi wypłatami. W tym przypadku PIT40 musi potwierdzać stan, który miał miejsce (nawet jeśli był to stan nieprawidłowy). Korektę przeprowadzać można dowolną ilość razy. Korekta nie wymaga pisemnego uzasadnienia jej przyczyn. Każda korekta po pierwszej deklaracji PIT-40, jest korektą wcześniejszej, nawet jeśli obie zostaną przekazane przed końcem stycznia czy lutego (terminem ostatecznym do ich złożenia).

Poz. 7 - rodzaj płatnika – kwadrat nr 2 zaznaczają wyłącznie osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą samodzielnie. Wszystkie inne podmioty w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej (np. cywilna, jawna) zaznaczają kwadrat nr 1. W spółkach osobowych i spółce cywilnej płatnikiem pozostaje spółka, a nie poszczególni wspólnicy, stąd też występuje jeden płatnik, jest nim spółka a nie wspólnicy.

Poz. 8 - Osoby fizyczne będące płatnikami wpisują datę urodzenia oraz nazwisko (aktualne na dzień złożenia deklaracji) i imię (imiona), pozostałe podmioty – numer REGON i nazwę pełną zgodnie ze wskazaniem w odpowiednich rejestrach (CEiDG, KRS). Spółki cywilne posługują się oznaczeniem zawierającym oznaczenia poszczególnych wspólników (zgodnie z wpisami do odpowiednich ewidencji).

Poz. 9 - rodzaj obowiązku podatkowego

W przypadku pracownika posiadającego obywatelstwo polskie pracującego cały rok w Rzeczypospolitej zaznaczyć należy kwadrat nr 1 (nieograniczony obowiązek podatkowy, rezydent). W przypadku obcokrajowca pracującego w Polsce albo pracownika posiadającego polskie obywatelstwo i oddelegowanego do pracy za granicą albo obcokrajowca świadczącego zdalnie usługi na rzecz polskiego pracodawcy oraz w przypadku innych sytuacji, gdy płatnik nie jest pewien rezydencji podatkowej na ostatni dzień roku, warto przed zaznaczeniem odpowiedniego pola uzyskać od podatnika oświadczenie o jego rezydencji podatkowej. W przypadku obcokrajowca, który już wcześniej oświadczył swoją zagraniczną rezydencję lub przekazał swój certyfikat rezydencji, płatnik zaznacza kwadrat nr 2 (ograniczony obowiązek podatkowy, nierezydent).

Rezydencja podatkowa może znacząco wpływać na wartość pobieranych od zatrudnionego zaliczek na podatek dochodowy, wykazywanych obecnie w PIT-40. Za osobę z polską rezydencją podatkową uważa się osobę, która:

  • posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Poz. 10 - polski numer identyfikujący podatnika, dla którego sporządzane jest obliczenie PIT-40 przed organem podatkowym. Identyfikatorem podatkowym jest:

  • numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
  • NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu Poz. 11 Zagraniczny numer identyfikacyjny podatnika - Tę pozycję wypełnić należy wyłącznie w przypadku podatnika posiadającego na terytorium Rzeczypospolitej ograniczony obowiązek podatkowy (kwadrat nr 2 w pozycji 9). Samo posiadanie przez podatnika zagranicznego numeru identyfikacyjnego nie wywołuje konieczności jego użycia w przypadku, gdy podlega on nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej.

Należy podać numer służący do identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych uzyskany w państwie, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W przypadku braku takiego numeru, należy podać numer dokumentu stwierdzającego tożsamość podatnika, uzyskanego w tym państwie.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

  • pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  • działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  • działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; o położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Poz 12. - rodzaj numeru identyfikacyjnego (dokumentu stwierdzającego tożsamość). Wypełnia tylko płatnik, który w poz. 11 podał zagraniczny numer identyfikujący podatnika. Należy podać zagraniczne oznaczenie numeru identyfikującego podatnika, ewentualnie jeśli wpisywany jest numer identyfikowany wyłącznie dokumentem tożsamości – wskazać, jaki dokument jest podstawą oznaczenia tego numeru. W przypadku wielu miejsc zamieszkania podatnika, posiadania wielu obywatelstw warto uzyskać od podatnika oświadczenie o rezydencji podatkowej.

Tę pozycję wypełnić należy wyłącznie w przypadku podatnika posiadającego na terytorium Rzeczypospolitej ograniczony obowiązek podatkowy. Tę pozycję wypełnić należy wyłącznie w przypadku podatnika posiadającego na terytorium Rzeczypospolitej ograniczony obowiązek podatkowy. Samo posiadanie przez podatnika zagranicznego numeru identyfikacyjnego nie wywołuje konieczności jego użycia w przypadku, gdy podlega on nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

  • pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  • działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  • działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; o położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Poz.13. - kraj wydania numeru identyfikacyjnego (dokumentu stwierdzającego tożsamość). Wypełniają wyłącznie płatnicy, którzy wypełnili poz. 11 podali zagraniczny numer identyfikacyjny podatnika.

Podać kraj, w którym wydany został numer identyfikacji nierezydenta lub kraj wydania dokumentu, na podstawie stwierdzona została tożsamość. Wpisać należy całą kraju, nie korzystać ze skrótów. W przypadku wielu miejsc zamieszkania podatnika, posiadania wielu obywatelstw warto uzyskać od podatnika oświadczenie o rezydencji podatkowej.

W poz. 14 płatnik podaje nazwisko rozliczanego podatnika. W przypadku nazwisk dwuczłonowych płatnik podać musi oba człony. W roku zmiany nazwiska płatnik podaje nazwisko aktualne w dacie złożenia deklaracji podatkowej. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

W poz. 15 płatnik podaje imię podatnika. Płatnik, który rozlicza podatnika posiadającego dwa lub więcej imion podaje wyłącznie pierwsze imię. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

W poz. 16 wskazać należy datę urodzenia.

W poz. 17 podaje się kraj zamieszkania podatnika. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od adresu, pod którym podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.
Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 18 podaje się województwo, w którym podatnik zamieszkuje. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od adresu, pod którym podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. W przypadku, gdy zagraniczny podział terytorialny zawiera inne oznaczenia regionalne, podatnik podać powinien miejsce zamieszkania zgodnie z tamtejszymi zasadami administracyjnymi. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 19 podać należy powiat, w którym podatnik zamieszkuje. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od adresu, pod którym podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. W przypadku, gdy zagraniczny podział terytorialny zawiera inne oznaczenia regionalne, podatnik podać powinien miejsce zamieszkania zgodnie z tamtejszymi zasadami administracyjnymi. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 20 podać należy gminę, w której podatnik zamieszkuje. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od adresu, pod którym podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. W przypadku, gdy zagraniczny podział terytorialny zawiera inne oznaczenia regionalne, podatnik podać powinien miejsce zamieszkania zgodnie z tamtejszymi zasadami administracyjnymi. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie. Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 21 podać należy ulicę, na której znajduje się adres zamieszania podatnika. W przypadku zamieszkiwania na wsi adres ulicy może być taki sam, jak nazwa wsi, np. adres Sokołowo 58 wpisuje się podając jako nazwę ulicy Sokołowo, adres domu – 58. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od miejscowości, w której podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. W przypadku, gdy zagraniczny podział terytorialny zawiera inne oznaczenia regionalne, podatnik podać powinien miejsce zamieszkania zgodnie z tamtejszymi zasadami administracyjnymi. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 22 podać należy numer domu, w którym rozliczany podatnik zamieszkuje. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od miejscowości, w której podatnik jest na stałe zameldowany. Podatnicy nie posiadający w Polsce miejsca zamieszkania podawać powinni adres znajdujący się poza granicami Rzeczypospolitej. W przypadku, gdy zagraniczny podział terytorialny zawiera inne oznaczenia regionalne, podatnik podać powinien miejsce zamieszkania zgodnie z tamtejszymi zasadami administracyjnymi. Dane podatnika na informacji powinny być zgodne z oświadczeniem przyjętym od podatnika w tej sprawie.

Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

W poz. 23 podać należy numer lokalu w budynku, w którym składający deklarację zamieszkuje.

W poz. 24 podatnik wskazuje miejscowość, w której znajduje się jego miejsce zamieszkania. Miejsce zamieszkania odróżnić należy od miejsca zameldowania. To pierwsze wynika z woli przebywania podatnika w określonej miejscowości i różnić może się od miejscowości, w której podatnik jest na stałe zameldowany.

Adres powinien być aktualny na ostatni dzień roku podatkowego. Późniejsza zmiana nie wpływa na fakt wystawienia PIT-40 i wskazane w nim dane.

Poz. 25 i 26 - służy ustaleniu adresu pocztowego podatnika. Adres poczty może być różny od miejscowości zamieszkania – zgodny musi być z właściwością miejscową poczty. Poz. 27 kwadrat ten zaznacza wyłącznie płatnik, którzy PIT-40 sporządzają pracownikom m.in. w związku z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, rozliczanych za pośrednictwem płatnika, w związku z czym płatnik zobowiązani są dostarczyć załącznik PIT-R. W przypadku wielu tytułów zatrudnienia u płatnika, w tym wypłat związanych z obowiązkami społecznymi i obywatelskimi, płatnik dołącza PIT-R oraz niezależnie od tego wykazuje w PIT-40 również pozostałe przychody.

Poz. 28 - stanowi oświadczenie ze strony płatnika o stosowanym górnym ograniczeniu ryczałtowych kosztów uzyskania przychodów ze stosunku służbowego, pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy. Inne formy zatrudnienia u płatnika niż powyżej wymienione powodują, że płatnik w PIT-40 pozostawia to pole puste.

Koszty, które zobowiązują do wypełnienia poz. 28 wynoszą w zależności od oświadczenia:

  • Przy wyborze kwadratu nr 1 – 111,25 zł miesięcznie, nie mogą przekroczyć 1335 zł za rok podatkowy,
  • Przy wyborze kwadratu nr 2 – 111,25 zł miesięcznie z tytułu każdego zawartego stosunku pracy odrębnie, nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy
  • Przy wyborze kwadratu nr 3 – 139,06 miesięcznie, nie mogą przekroczyć 1668,72 zł za rok podatkowy,
  • Przy wyborze kwadratu nr 4 – 139,06 zł miesięcznie z tytułu każdego zawartego stosunku pracy odrębnie, nie mogą przekroczyć 2502,56 zł za rok podatkowy.

Podatnik stosuje podwyższenia w związku ze stosunkiem lub stosunkami zatrudnienia łączącymi go z podatnikiem. Podwyższenie kosztów uzyskania przychodów (139,06 zł miesięcznie zamiast 111,25 zł lub podwyższony limit roczny) płatnik może stosować w związku z:

  • oświadczeniem pracownika co do miejsca zamieszkania, gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
  • wykonywania na rzecz pracodawcy więcej niż jednego stosunku pracy.

Poz. 29 - wypełnia wyłącznie płatnik, który rozlicza przychody ze stosunku służbowego, pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy. Pozostali płatnicy pozostawiają pole puste. Wypełnia się je łącznie z poz. 33 (dotyczącą przychodów z praw autorskich i pokrewnych) w przypadku stosowania u pracownika do wartości wykazywanych przychodów - podwyższonych kosztów w związku z wykorzystywaniem praw autorskich i pochodnych. Jeżeli koszty podwyższone – 50% w związku z uzyskiwanymi przychodami nie są stosowane – kwotami przychodów wypełnić należy wyłącznie poz. 29, pozostawiając poz. 33 pustą. W przypadku przekroczenia wartości kosztów autorskich w kwocie 42764 zł płatnik podaje w poz. 33 pełną wartość przychodów autorskich, również kwoty, w związku z którą przekroczono limit kosztów podwyższonych. Jeżeli natomiast podatnik złoży w trakcie roku oświadczenie, w którym wystąpi o niepobieranie kosztów podwyższonych od miesiąca następującego po miesiącu złożenia oświadczenia, kwoty przychodów zgodnie z oświadczeniem podaje się w poz. 29, a nie polu 33. W przypadku, gdy oświadczenie ze strony podatnika nie zostało przekazane, płatnik wykazuje w poz. 33 wyłącznie kwoty przychodów uzyskanych od tego płatnika, dla których łącznie koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przekraczały 1/2 kwoty stanowiącej górnej granicy pierwszego przedziału skali podatkowej (czyli dla których koszty autorskie nie przekraczały kwoty 42764 zł). W takim przypadku podział przychodów wykazywanych obecnie w PIT-40 w poz. 29 i poz. 33 może następować również w trakcie miesiąca, np. w związku z jedną wypłatą wynagrodzenia – do kwoty ponad limit nie stosuje się kosztów uzyskania i odpowiednio nie wskazuje jako przychodu związanego z rozporządzaniem prawami autorskimi, dla których zastosowanie znajdują koszty podwyższone.

Wartości przychodów w polach 29 i 33 nie zaokrągla się do pełnych złotych. Przychodem wskazywanym w polach 29 i 33 są kwoty otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika. Tym samym nie należy w PIT-40 podawać przychodów należnych, lecz nie otrzymanych lub nie postawionych do dyspozycji w danym okresie (przychody grudnia wypłacane w styczniu trafić powinny do PIT-40 lub PIT-11 za rok następny). Za przychody uznaje się całość kwot stanowiących wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Przychody tego rodzaju stanowi również wartość wynagrodzenia chorobowego oraz zasiłki wypłacane przez zakład pracy.

W polu 29 i 33 nie należy podawać wartości przychodów zwolnionych z opodatkowania lub przychodów, z tytułu uzyskania których zaniechano poboru podatku (diety, świadczenia socjalne, stypendia naukowe i podobne).

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W poz. 30 wypełnia się łącznie z poz. 34. Oba pola służą wykazaniu kosztów uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzeń wskazanych z wiersza nr 1 – stosunku służbowego, pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy. Koszty ryczałtowe podawane są w poz. 30, natomiast koszty 50% z tytułu korzystania z praw autorskich (art. 22 ust 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) – w poz. 34.

Koszty nalicza się za miesiące wykonywania pracy (lub stosunków pokrewnych) i przysługują również z tytułu wypłat dokonanych po ustaniu stosunku pracy. Ich naliczenie przysługuje zarówno w przypadku jednej, jak i wielu umów o pracę z jednym pracodawcą, przy czym w tym drugim przypadku mogą być powielane w trakcie poboru zaliczek na podatek. Płatnik sporządzając PIT-40 powinien pamiętać o rocznym limicie kosztów ryczałtowych, które musi przestrzegać – w przypadku, gdy zawarł z podatnikiem więcej niż jedną umowę o pracę limit ten to 2002,05 zł - w przypadku wielu umów wykonywanych przez tzw. pracownika miejscowego, a 2502,56 zł - w przypadku tzw. pracownika zamiejscowego.

Koszty ryczałtowe wykazywane są miesięcznie, niezależnie od tego, ile dni w danym miesiącu trwało zatrudnienie będące podstawą ich ustalenia. W przypadku wypłat wynagrodzenia chorobowego koszty ryczałtowe należy uwzględniać. W przypadku wypłat zasiłku chorobowego kosztów nie zastosuje się, niemniej jeśli zasiłek przysługuje za część miesiąca – to do wynagrodzenia za pozostałą część miesiąca koszty te można stosować. W PIT-40 należy wykazać koszty faktycznie stosowane, a nie te, które nie zostały zastosowane mimo, że zgodnie z przepisami prawa należało je uwzględnić.

Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Kosztów uzyskania przychodów nie zaokrągla się do pełnych złotych.

W poz. 34 podać należy koszty uzyskania wskazane w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty te nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej (nie mogą przekroczyć kwoty 42764 zł). Płatnik sporządzając obliczenie PIT-40 za podatnika stosującego koszty ryczałtowe 50% przychodu z tytułu:

  • zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego – stosuje koszty w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
  • opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną – stosuje koszty w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
  • korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – stosuje koszty w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Na płatniku ciąży obowiązek kontroli, czy wypłacane przez niego wynagrodzenia z powyższych tytułów, do których stosowane są podwyższone koszty uzyskania przychodów, przekraczają, czy nie przekraczają limitu 42764 zł. W przypadku przekroczenia tej wartości kosztów autorskich, płatnik podaje w poz. 34 wyłącznie koszty autorskie do tej kwoty. Od nadwyżki przychodów kosztów nie nalicza się. Podatnik złożyć może w trakcie roku oświadczenie, w którym wystąpi o niepobieranie kosztów podwyższonych od miesiąca następującego po miesiącu jego złożenia. Wówczas od miesiąca kolejnego nie pobiera z tytułów powyższych przychodów, kosztów uzyskania przychodów. Kwota w polu 34 jest wykazywana do wartości kosztów ustalonych do końca miesiąca, w którym złożono oświadczenie (wypłaty dokonywane za miesiąc złożenia w miesiącu następnym mogą być jeszcze rozliczane z użyciem podwyższonych kosztów).

Należy pamiętać, że koszty podwyższone należą się w związku z wypłatami wynikającymi z korzystania z praw autorskich. Wypłaty wynagrodzenia chorobowego, zasiłków i świadczeń podobnych nie rozlicza się w oparciu o podwyższone koszty uzyskania.

Kosztów nie zaokrągla się do pełnych złotych.

W polu 31 płatnik podaje wartość dochodu, który stanowi różnica pól (29 + 33) – (30+34). Za dochód uważa się uzyskane przychody oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub w ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty podanej w poz. 31 nie zaokrągla się do pełnych złotych.

W polu 32 płatnik wskazuje wartość pobranych w trakcie roku zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za rok, za który sporządzany jest PIT-40, z tytułu wypłat wskazanych w wierszu nr 1 (stosunek pracy, służbowy, pracy nakładczej, spółdzielczy stosunek pracy). Wykazać należy wartość zaliczek pobranych w roku podatkowym, a nie zaliczek należnych. Zaliczek należnych od wynagrodzenia wypłacanego (otrzymanego lub postawionego do dyspozycji podatnika) w roku kolejnym lub latach następnych nie należy wykazywać w PIT-40 za rozliczany rok.

Zaliczki pobiera się w wysokości:

  • za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu; • za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu. Płatnik powinien przy tym respektować oświadczenia podatnika w zakresie potrącenia kwoty wolnej od podatku za każdy miesiąc roku w kwocie 46,34 zł. – złożonego na druku PIT-2.

Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia ponoszone za podatnika lub inne nieodpłatne świadczenia przysługują podatnikowi za okres dłuższy niż miesiąc, przy obliczaniu zaliczek za poszczególne miesiące przyjmuje się ich wartość w wysokości przypadającej na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest możliwe określenie, jaka część tych świadczeń przypada na jeden miesiąc, a doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania spowodowałoby niewspółmiernie wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład pracy, na wniosek podatnika, ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego.

Zaliczki na podatek podlegają zaokrągleniu do pełnych złotych. Kwota zaliczek wykazana na PIT-40 powinna być liczbą całkowitą.

Poz. 35 - dotyczy przychodów z członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej oraz innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną oraz kwot zasiłków wynikających z tego tytułu, wypłacanych przez tego płatnika.

Za przychód tego rodzaju uważa się wszelkie otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Kwoty w walucie obcej przelicza się po średnim kursie NBP ustalonym na dzień roboczy bezpośrednio poprzedzający dzień uzyskania przychodu. Przychodów nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Nie należy w PIT-40 wykazywać kwot należnych, lecz nie otrzymanych lub nie postawionych do dyspozycji podatnika.

W poz. 36 płatnik przepisuje kwotę wskazaną w poz. 35. Ze względu na brak uprawnienia do rozliczania kosztów uzyskania przychodów przez płatników wypłacających przychody z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej oraz innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną oraz kwot zasiłków wynikających z tego tytułu, płatnik ustala wartość dochodu równą wartości przychodu wskazanego w poz. 35. Kwot nie zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 37 - służy do wykazania zaliczek na podatek z tytułu przychodów z pola 36. Zaliczki zaokrąglane powinny być w roku podatkowym do pełnych złotych, stąd kwota ta powinna być liczbą całkowitą.

Poz. 38 - służy wskazaniu otrzymanych lub postawionych do dyspozycji podatnika emerytur i rent uzyskiwanych za pośrednictwem płatnika z zagranicy. Wartość podać należy w polskich złotych, po przeliczeniu według średniego kursu NBP z dnia roboczego poprzedzającego bezpośrednio dzień uzyskania przychodów. Nie ma znaczenia, czy podatnik uzyskuje wypłatę w złotych polskich, czy w walucie obcej. Kwoty nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Nie należy uwzględniać kwot nie otrzymanych lub nie postawionych do dyspozycji podatnika w danym roku. W poz. 38 nie należy podawać wartości przychodów zwolnionych z opodatkowania lub przychodów, z tytułu uzyskania których zaniechano poboru podatku (diety, świadczenia socjalne, stypendia naukowe i podobne). W przypadku przychodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie przepisów międzynarodowych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik nie wykazuje kwot zwolnionych z opodatkowania, podać je musi w polu 41.

W poz. 39 płatnik przepisuje kwotę wskazaną w polu 38. Ze względu na brak uprawnienia do rozliczania kosztów uzyskania przychodów przez płatników wypłacających przychody z emerytur i rent zagranicznych, płatnik ustala wartość dochodu równą wartości przychodu wskazanego w poz. 38. Kwot nie zaokrągla się do pełnych złotych.

W polu 40 należy wskazać zaliczkę na podatek z tytułu zagranicznych emerytur i rent pobraną w danym roku przez płatnika. Dotyczy to zarówno zaliczek pobranych z kwot brutto przekazanych z zagranicy, jak i zaliczek przekazanych przez podatnika. Podatnik przy odbiorze emerytury lub renty może wpłacić płatnikowi ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika. Kwoty powinny być wykazywane w pełnych złotych, po zaokrągleniu w związku z zaokrąglaniem pobieranych wartości zaliczek na podatek. Kwota ta stanowi sumę zaliczek od stycznia do grudnia, przy czym stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

W poz. 41 płatnicy - areszty śledcze oraz zakłady karne – ustalają wartość przychodów z należności za pracę przypadającą tymczasowo aresztowanym oraz skazanym. Podać należy przychody otrzymane lub postawione do dyspozycji, a nie wyłącznie należne za dany rok. Kwot przychodów nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. W poz. 42 przepisać należy kwotę z pola 41. Płatnicy nie są uprawnieni do rozliczania kosztów uzyskania przychodów z tytułu z należności za pracę przypadającą tymczasowo aresztowanym oraz skazanym.

W poz. 43 wprowadzić należy wartość faktycznie pobranych, a nie jedynie należnych zaliczek z tytułu należności za pracę przypadającą tymczasowo aresztowanym oraz skazanym. Kwota powinna stanowić liczbę całkowitą, ze względu na obowiązek zaokrąglania kwot zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego. Zaliczki pobierane są według zasad właściwych dla wynagrodzenia z pracę – stosuje się skalę podatkową 18 i 32% oraz zmniejszenie o 1/12 kwoty wolnej od podatku w przypadku, gdy podatnik złoży w tym zakresie wniosek.

Zaliczkę w trakcie roku ustala się:

  • za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;
  • za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu. Respektować należy również oświadczenia podatnika o obniżeniu zaliczki na podatek o 1/12 kwoty wolnej (46,34 zł).

Poz. 44 - służy wykazaniu kwot faktycznie otrzymanego lub postawionego przychodu. Nie należy wykazywać kwot należnych lecz nie otrzymanych lub nie postawionych do dyspozycji podatnika. W przypadku wykonywania wielu umów na rzecz jednego płatnika należy wpisać łączną wartość ze wszystkich umów. Nie wpisuje się kwot przychodów zwolnionych z podatku lub kwot, z tytułu których zaniechano jego poboru. Kwoty wykazuje się bez zaokrąglania do pełnych złotych. Kwoty w walucie obcej należy przeliczyć na złote i wykazać w PIT-40 po średnim kursie NBP z dnia roboczego bezpośrednio poprzedzającego dzień uzyskania przychodów. Wypłaty pośrednio związane z umowami, w tym zasiłki z ubezpieczenia społecznego stanowią przychód z innych źródeł, nie należy ich więc ujmować w tym polu i sumować z pozostałymi kwotami wiersza nr 7. W poz. 44 wykazać należy w szczególności przychody z tytułu działalności:

  • artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej wykonywanej osobiście, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
  • polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
  • osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,
  • osób, niezależnie od sposobu ich powoływania, należących do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
  • umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwanych wyłącznie od:
    • osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    • właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej,
  • na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jeżeli pracownik uzyskał dochody z umowy zlecenia lub o dzieło poza przedsiębiorstwem płatnika sporządzającego PIT-40, to w takim wypadku będzie musiał samodzielnie sporządzić i złożyć w urzędzie skarbowym roczne zeznanie podatkowe.

Poz. 45 - służy ujęciu kosztów uzyskania przychodów z tytułu przychodów wykazanych w poz. 44. Koszty te ustalane są co do zasady w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie:

  • chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. W przypadku przychodów:
    otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych,
  • osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,
  • uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

- płatnik koszty rozlicza w wartości 111 zł 25 gr miesięcznie od każdej umowy, nie więcej niż 1335 zł rocznie lub 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z jednego z tych tytułów.

W przypadku wynagrodzeń autorskich lub związanych z prawami autorskimi – przychody wykazywać należy w wierszu 6 deklaracji PIT-40.

Kosztów nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Koszty uwzględnia się za okresy zatrudnienia – współpracy. W przypadku zatrudnienia przez część miesiąca koszty ryczałtowe należy naliczać w całości, bez proporcjonalnego podziału ze względu na dni współpracy.

Koszty ustalone w walucie obcej przelicza się po średnim kursie NBP z dnia roboczego bezpośrednio poprzedzającego dzień poniesienia kosztów.

Poz. 46 - służy wskazaniu dochodu ustalanego jako różnica przychodu i kosztów uzyskania. Dochód nie podlega zaokrągleniu do pełnych złotych.

W poz. 47 należy wpisać kwoty zaliczek na podatek. Wskazać należy wyłącznie kwoty pobranych zaliczek, a nie zaliczek należnych, lecz nie pobranych.

Zaliczki co do zasady w przypadku działalności wykonywanej osobiście, pobiera się w trakcie roku stosując do wypłacanego (przekazywanego) świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie społeczne, najniższą stawkę podatkową określoną w skali – 18%. Na wniosek podatnika obliczają i pobierają w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast najniższej stawki określonej w skali ,wyższą stawkę podatkową określoną w tej skali – 32%.

Poz. 48 i poz. 51 - służy wykazaniu przychodów z tytułu praw autorskich i praw pokrewnych. W poz. 51 wykazać należy przychody z tytułu:

  • zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego;
  • opłat licencyjnych za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną;
  • korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych lub rozporządzania przez nich tymi prawami.

- do których zastosowanie znajdują 50% koszty uzyskania przychodów. W przypadku przekroczenia limitu lub złożenia oświadczenia o niepobieraniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, płatnik wypełnia poz. 48.

W przypadku, gdy koszty uzyskania przekraczają kwotę 42.764 zł nie należy rozliczać kosztów uzyskania, a nadwyżkę przychodów bez naliczania kosztów ująć w pozycji 48. Płatnik w trakcie roku powinien kontrolować wszystkie tytuły, jakie wiążą go z podatnikiem pod względem limitu kosztów autorskich. Porównanie powinno zatem dotyczyć nie tylko pola – prawa autorskie i pokrewne – ale wszystkich umów, w tym również umów o pracę, zlecenie, dzieło, w przypadku których dochodzi do stosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. Porównanie powinno mieć swoje odzwierciedlenie w PIT-40 i w razie przekroczenia wartości kosztów 42764 zł łączna wartość kosztów z pól 33 i 52 PIT-40 nie powinna przekraczać tej kwoty.

W przypadku złożenia oświadczenia ze strony podatnika, podatnik ogranicza pobór kosztów w wartości ryczałtu 50%. Oświadczenie ma zastosowanie – licząc od momentu jego złożenia, płatnik powinien zaprzestać stosowania tych kosztów od zaliczki obliczanej od przychodów uzyskiwanych po złożeniu tego oświadczenia. Oświadczenie składa się odrębnie dla każdego roku podatkowego.

Kwot nie zaokrągla się do pełnych złotych. W przypadku wypłat w walucie obcej, przeliczenia należy dokonać po średnim kursie NBP z dnia roboczego bezpośrednio poprzedzającego dzień uzyskania przychodu (poniesienie kosztu).

Poz. 52 - służy wskazaniu kosztów uzyskania przychodów z tytułu:

  • zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, które określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
  • opłat licencyjnych za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną, które określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu;
  • korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych lub rozporządzania przez nich tymi prawami, które określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów z tych tytułów, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej (nie mogą przekroczyć 42764 zł), z tym że jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Przy ustalaniu limitu płatnik powinien sumować łączną wartość kosztów ze wszystkich tytułów, z których dokonuje wypłat, w tym również umów o pracę i umów pochodnych. Nadwyżka kosztów powyżej limitu 42764 zł nie jest naliczana. Kwot nie zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 49 służy określeniu dochodu podatnika z tytułu praw autorskich i pokrewnych oraz innych praw majątkowych. Płatnik określa tę wartość odejmując od łącznej kwoty przychodu ustalonej jako suma pól 48 i 51 wartość kosztów z pola 52. Kwoty nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Kwota powinna być wyrażona w złotych polskich.

W poz. 50 należy wpisać kwoty zaliczek na podatek z tytułów wskazanych w wierszu 6 PIT-40. Wskazać należy wyłącznie kwoty pobranych zaliczek, a nie zaliczek należnych, lecz nie pobranych.

Zaliczki pobiera się w trakcie roku stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie społeczne, najniższą stawkę podatkową określoną w skali – 18%. W przypadku gdy przedmiotem świadczeń nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia. Na wniosek podatnika obliczają i pobierają w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast najniższej stawki określonej w skali, wyższą stawkę podatkową określoną w tej skali, czyli stawkę 32%.

Poz. 53 - służy wykazaniu przychodów z innych źródeł, wypłacanych za pośrednictwem płatnika, np. wynagrodzenia chorobowego z tytułu działalności wykonywanej osobiście, które to świadczenie wypłacane jest za pośrednictwem płatnika sporządzającego PIT-40. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Przychody ustalone w walucie obcej przelicza się po średnim kursie NBP z dnia roboczego bezpośrednio poprzedzającego dzień poniesienia kosztów.

Poz. 54 - służy wykazaniu kosztów występujących w związku z przychodami z poz. 53. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Przychody ustalone w walucie obcej przelicza się po średnim kursie NBP z dnia roboczego bezpośrednio poprzedzającego dzień poniesienia kosztów.

Poz. 55 - służy wskazaniu dochodu ustalanego jako różnica przychodu i kosztów uzyskania. Dochód nie podlega zaokrągleniu do pełnych złotych.

W poz. 56 należy wpisać kwoty zaliczek na podatek od przychodów z innych źródeł, uzyskiwanych za pośrednictwem płatnika sporządzającego PIT-40. Wskazać należy wyłącznie kwoty pobranych zaliczek, a nie zaliczek należnych, lecz nie pobranych.

Poz. 57 - służy wskazaniu sumy przychodów ze wszystkich źródeł uzyskiwanych za pośrednictwem płatnika. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych.

Poz. 58 - służy wskazaniu łącznej wartości kosztów uzyskania przychodów, wykazywanych ze wszystkich źródeł uzyskiwanych za pośrednictwem płatnika sporządzającego PIT-40.

Sumować należy zarówno kwoty rozliczane ryczałtowo, kwoty faktycznie poniesione, dokumentowane ponad limit kosztów ryczałtowych, jak i kwoty z zastosowaniem podwyższonych kosztów 50% lub standardowych kosztów obliczanych procentowo (20%). W przypadku, gdy podatnik ponosi koszty podwyższone (autorskie) ponad limit 42764 zł oraz koszty z innych przychodów, suma tych kosztów wykazana w poz. 49 może przekraczać 42764 zł. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych.

Poz. 59 - służy wykazaniu łącznej wartości dochodu ze wszystkich źródeł przychodów rozliczanych na PIT-40. Kwota ta nie jest zaokrąglana do pełnych złotych.

Poz. 60 - służy wykazaniu łącznej kwoty zaliczki na podatek. Wykazuje się ją jako sumę kwot zaliczek ze wszystkich źródeł przychodów wykazanych w PIT-40.

Poz. 61 i 62 wypełnić należy łącznie. Płatnik wpisać musi wartość składek na ubezpieczenie społeczne pobranych z wynagrodzenia brutto podatnika, któremu wystawia się PIT-40.

Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Kwota z pola 62 zawiera się w kwocie z pola 61. W przypadku, gdyby podatnik nie posiadał odliczanych składek zagranicznych o których mowa w opisie pola 62, pozostawia je wolne wpisując wyłącznie składki w polu 61.

Płatnik wpisuje wyłącznie składki podlegające odliczeniu od dochodu za dany rok. Wykazać należy wszystkie składki pobrane w tym pobrane w wysokości błędnej, zaniżonej lub zawyżonej w stosunku do wartości prawidłowej. Nie ma znaczenia, czy składki faktycznie zostały przez płatnika już wpłacone w dniu sporządzania PIT-40, wystarczające jest, by zostały one z wynagrodzenia pobrane. Nie należy uwzględniać natomiast składek od wynagrodzenia należnego za dany rok, lecz jeszcze nie wypłaconego.

Poz. 63 - wypełnia płatnik, który w danym roku dokonał podatnikowi zwrotu nienależnie pobranych do tej pory świadczeń, które wcześniej, w roku wypłaty podwyższyły wartość przychodu do opodatkowania. Wartość świadczeń wpisać należy w kwocie uwzględniającej zapłacony podatek. Kwoty tej nie zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 64 i 65 - służą określeniu innych odliczeń, które może stosować płatnik w PIT-40 sporządzanym za zatrudnionego podatnika. W obecnym stanie prawnym pola te pozostają puste – przepisy zezwalają na korzystanie w PIT-40 wyłącznie z podwyższonych kosztów podatkowych, odliczenie wcześniej pobranych nienależnie świadczeń oraz składek ubezpieczeniowych.

Jeżeli podatnik chciałby korzystać z innego rodzaju odliczeń (np. ulga na internet, odliczenie darowizn, ulga rehabilitacyjna), nie może wnioskować o ich ujęcie w tych pozycjach PIT-40, lecz powinien sporządzić własną deklarację podatkową, na bazie kwot wykazanych w PIT-40.

W poz. 66 wskazana musi zostać podstaw obliczenia podatku, a zatem kwota łącznych dochodów podatnika po odjęciu od niej łącznej wartości ulg odliczanych od dochodu. Po dokonaniu tej operacji, różnicę należy zaokrąglić do pełnych złotych w ten sposób, że kwoty od 1 do 49 gr zaokrąglić należy w dół, a kwoty 50 do 99 groszy – w górę. Gdyby wartość ulg przekroczyła wartość dochodu – wpisać należy zero.

Poz. 67 - służy wskazaniu kwoty obliczonego podatku . Podatek oblicza się z wykorzystaniem skali podatkowej oraz zastosowaniem kwoty wolnej od podatku. Podatek wynosi – w przypadku podstawy jego obliczenia wynoszącej od 1 zł do 85,528 zł - 18% minus kwota zmniejszająca podatek 556 zł 02 gr. Natomiast w przypadku jeśli kwota podstawy obliczenia przekracza 85.528 zł podatek wynosi 14 839 zł 02 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł. Kwoty nie zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 68 - Płatnik sporządzający PIT-40 dolicza do podatku podatnika otrzymany za pośrednictwem tego płatnika zwrot uprzednio zapłaconej i odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Poz. 69 - służy wyliczeniu łącznej wartości podatku po dodaniu do kwoty z poz. 67 doliczeń (poz. 68). Kwoty nie zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 70 i 71 wypełnić należy łącznie. Płatnik wpisać musi wartość składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych z wynagrodzenia brutto podatnika, którego PIT-40 dotyczy. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Kwota z pola 71 zawiera się w kwocie z pola 70. W przypadku, gdyby podatnik nie posiadał odliczanych składek zagranicznych o których mowa w opisie pola 71, pozostawia je wolne wpisując wyłącznie składki w polu 70. Płatnik wpisuje wyłącznie składki podlegające odliczeniu od podatku za dany rok. Nie wskazuje zatem pełnej wartości składki opłacanej za podatnika (9% podstawy ich ustalenia), lecz jedynie 7,75% tej podstawy. Wykazaniu podlegają wszystkie składki pobrane w tym pobrane w wysokości błędnej, zaniżonej lub zawyżonej w stosunku do wartości prawidłowej.

W PIT-40 uwzględnić należy składki pobrane od wynagrodzenia otrzymanego lub postawionego do dyspozycji w danym roku (np. grudniowego z roku poprzedniego, wypłaconego w styczniu danego roku). Nie należy uwzględniać składek od wynagrodzenia jedynie należnego za dany rok, za który sporządzane jest obliczenie PIT-40.

Poz. 72 - służy porównaniu kwoty obliczonego wcześniej podatku (poz. 69) oraz kwoty składek na ubezpieczenie zdrowotne. Kwota ta co do zasady będzie równa wartości wykazanych składek na ubezpieczenie zdrowotne, podlegających odliczeniu od podatku, wskazanej w poz. 70. Jedynie w przypadku, gdyby podatek był niższy niż wykazana kwota składek na ubezpieczenie zdrowotne, w pozycji tej podać należy wartość do wysokości tego podatku. Nieodliczonych składek nie można przenieść na rok kolejny, stąd możliwość ich odliczenia przepada.

Poz. 73 i 74 - służą określeniu innych odliczeń od podatku, które może stosować płatnik w PIT-40 sporządzanym za zatrudnionego podatnika. W obecnym stanie prawnym pola te pozostają puste – przepisy zezwalają na korzystanie w PIT-40 wyłącznie z podwyższonych kosztów podatkowych, odliczenie wcześniej pobranych nienależnie świadczeń oraz składek ubezpieczeniowych.

Jeżeli podatnik chciałby korzystać z innego rodzaju odliczeń (np. ulga na dziecko, rozliczenie z małżonkiem, ulga abolicyjna), nie może wnioskować o ich ujęcie w tych pozycjach PIT-40, lecz powinien sporządzić własną deklarację podatkową, na bazie kwot wykazanych w PIT-40.

Poz. 75 - służy wykazaniu kwoty podatku do zapłaty. Oblicza się go po odjęciu kwot składek zdrowotnych oraz innych odliczeń od wcześniej obliczonego podatku. Kwota wpisywana w poz. 75 nie ma związku z pobieranymi zaliczkami w trakcie roku. Pobrane zaliczki posłużą do wyliczenia kwoty podatku do zapłaty lub wartości nadpłaty w poz. 76 i 77 obliczenia PIT-40. Kwotę z poz. 75 zaokrągla się do pełnych złotych.

Poz. 76 - wypełnia płatnik, o ile z porównania kwoty podatku z poz. 75 i łącznej wartości zapłaconych zaliczek w trakcie roku wynika, że na podatniku ciąży zobowiązanie podatkowe. Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego. Różnicę tę, na wniosek podatnika, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego. W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami za te miesiące.

Poz. 77 - wypełnia płatnik, o ile z porównania kwoty podatku z poz. 75 i łącznej wartości zapłaconych zaliczek w trakcie roku wynika, że podatnik zapłacił zaliczki wyższe niż należny podatek (nadpłata). W przypadku PIT-40 kwota nadpłata nie jest automatycznie zwracana podatnikowi. Jeżeli z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji PIT-4R.

W Poz. 78 wpisać należy imię płatnika lub osoby reprezentującej płatnika, posiadającej upoważnienie do sporządzania deklaracji podatkowych w jego imieniu. W tym ostatnim przypadku niezbędne jest odpowiednie upoważnienie na druku UPL-1 lub UPL-1p (w zależności od formy elektronicznej lub papierowej przekazywania PIT-40). Jeżeli przepisy prawa wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż jedną osobę, pełnomocnictwo do podpisania tej deklaracji jest skuteczne tylko pod warunkiem, że udzieliły go wszystkie te osoby.

Nie należy posługiwać się danymi płatnika będącego podmiotem innym niż osoba fizyczna – w takim przypadku bowiem podpis składa osoba upoważniona do sporządzania deklaracji (zgodnie np. z umową spółki, pełnomocnictwami). Podobnie pełnomocnictwo przekazuje się konkretnej osobie a nie podmiotowi lub kilku osobom łącznie.

W Poz. 79 wpisać należy nazwisko płatnika lub osoby reprezentującej płatnika, posiadającej upoważnienie do sporządzania deklaracji podatkowych w jego imieniu. W tym ostatnim przypadku niezbędne jest odpowiednie upoważnienie na druku UPL-1 lub UPL-1p (w zależności od formy elektronicznej lub papierowej przekazywania PIT-40). Jeżeli przepisy prawa wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż jedną osobę, pełnomocnictwo do podpisania tej deklaracji jest skuteczne tylko pod warunkiem, że udzieliły go wszystkie te osoby.

Nie należy posługiwać się danymi płatnika będącego podmiotem innym niż osoba fizyczna – w takim przypadku bowiem podpis składa jedna osoba upoważniona do sporządzania deklaracji (zgodnie np. z umową spółki, pełnomocnictwami). Podobnie pełnomocnictwo przekazuje się konkretnej osobie a nie podmiotowi lub kilku osobom łącznie.

Poz. 80 - służy złożeniu własnoręcznego podpisu przez płatnika lub osobę reprezentującą. Podpis składa osoba sporządzająca lub wyznaczona do sporządzenia deklaracji, zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem. W przypadku PIT-40 sporządzanego w formie dokumentu elektronicznego podpis złożyć można m.in. korzystając z podpisu elektronicznego weryfikowalnego bezpiecznym ważnym certyfikatem lub z pomocą danych autoryzujących. Pełnomocnik przy podpisywaniu PIT-40 nie może korzystać z zestawu danych potwierdzających jego własną tożsamość, tak jak ma to miejsce przy własnych drukach przesyłanych przez podatnika lub płatnika.

Tę ostatnią formę (e-podpis autoryzowany danymi płatnika) wybrać może wyłącznie płatnik będący osobą fizyczną. Podpis elektroniczny, w postaci danych autoryzujących, zapewniający autentyczność PIT-40, jest oparty na zestawie unikalnych danych w postaci elektronicznej dotyczących płatnika:

  1. identyfikatorze podatkowym NIP albo identyfikatorze podatkowym numer PESEL;
  2. imieniu (pierwszym);
  3. nazwisku;
  4. dacie urodzenia;
  5. kwocie przychodu wskazanej w:
    1. poz. 42 zeznania o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28),
    2. poz. 86 zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36) albo poz. 133, jeżeli podatnik lub płatnik w zeznaniu występuje jako małżonek,
    3. poz. 13 lub poz. 18 zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36L),
    4. poz. 64 zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-37) albo poz. 95, jeżeli podatnik lub płatnik w zeznaniu występuje jako małżonek,
    5. poz. 24 zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-38),
    6. poz. 20 zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-39),
    7. poz. 53 rocznego obliczenia podatku od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym (PIT-40),
    8. poz. 33 rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za rok podatkowy (PIT-40A) - za rok podatkowy o dwa lata wcześniejszy niż rok przesyłania deklaracji lub podań albo wartość „0” (zero), gdy za ten rok podatkowy nie złożono żadnego z wymienionych zeznań lub obliczeń.

 

Informacje dotyczące plików cookies:

Nasz serwis korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Plików Cookies. Dalsze korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej.